فیلمی زیبا از ونسان ونگوگ ، نقاشی که با امپرسیونیسم شروع کرد و آن را هنرمند سبک اکسپرسیونیسم می دانند ‌

Shirazart.blog.ir دریافت

عنوان: فیلمی از زندگی و کار ونسان ونگوگ هنرمند نقاش
حجم: 10.3 مگابایت

تجزیه و تحلیل و نقد اثر شب پر ستاره اثر ونسان ون گوگ

Shirazart.blog.irدریافت

عنوان: تجزیه و تحلیل و نقد اثر شب پر ستاره
حجم: 643 کیلوبایت

سبک اکسپرسیونیسم

Shirazart.blig.irدریافت

عنوان: سبک اکسپرسیونیسم
حجم: 1.2 مگابایت

فیلم ترکیبی از تابلوی جیغ ادوارد مونش و the great big in the sky اثر پینک فلوید

Shirazart.blog.ir

مجموعه تصاویری از نقاشیهای ادوارد مونک، سبک اکسپرسیونیسم

Shirazart.blog.irخودنگاره ی ادوارد مونک

مکتب اکسپرسیونیسم ، ادوارد مونش، نام اثر جیغ

نوشته خود ادوارد مونش در مورد این اثر : من و دوستانم یک روز عصر در حال قدم زدن در یک جاده بودیم ؛ ناگهان آسمان همانند خون سرخ شد. من ایستادم و در حالی که به شدت خسته بودم به سمت نرده ها خم شدم .زبانه های آتش و خون سطح آبی آبدره را در بر گرفت .دوستانم به قدم زنی ادامه دادند و من از آنها عقب افتادم ، در حالی که از ترس می لرزیدم .در این لحظه من صدای جیغ بی کران طبیعت را شنیدم ، مونک از افسردگی شدید رنج می برد و در آخر نیز خودکشی کرد .

تابلوی نقاشی " سیب زمینی خورها" اثر ون گوگ

درباره این اثر تنها می توان سکوت کرد .زیبا تر از خود ون گوگ نمی توان گفت که می گوید " من تلاشم را کرده ام که تاکید کنم ، این آدمهایی که در نور چراغ مشغول خوردن سیب زمینی هستند ، با همان دستانی که در ظرفها قرار دارد ، زمین را کنده اند و بنابراین ، این تابلو از کار سخت و اینکه چگونه غذایشان را به دست می آورند سخن می گوید" ......آری ون گوگ حق دارد ، این تابلو با آدم سخن می گوید . نورانیت و انرژی خاصی در پس چهره های زشت و زمخت کارگران موج می زند .ون گوگ به زیبایی هر چه تمام تر برشی از یک زندگی ساده و بی آلایش را به رخ انسان هایی می کشدکه در منجلاب سرمایه داری غرق شده اند .اینجا حتی خانه و اهل خانه هم بخشی از طبیعت اند. چهره ها شباهت عجیبی با سیب زمینی ها دارند ، رنگ های آبی تیره ، سبز و قهوه ای فضای داخل اتاق را به طبیعت سرد و خشن بیرون پیوند می دهد . رنگ تیره چهره ها، مدل دست ها ، سختی کار و تغذیه همیشگی سیب زمینی را القا می کند .بواقع شاید ون گوگ می خواسته با زبان تصویر بگوید که اینها از وجود خودشان تغذیه می کنند و با طبیعت بیرونشان این همان شده اند .

هیچ وقت گمان نمی کردم روزی از تماشای فقر کسی لذت ببرم و این کاری بود که ون گوگ با من کرد .گویی بیننده در این نقاشی نه فقر بلکه تنها عشق می بیند و عشق ..این نقاشی ‌کاری با بیننده می کند او به احترام فقر می ایستد و محو تماشای سیب زمینی خوردن انسان های فقیر میشود ، صحنه هایی که شاید هر روز می بینیم و می گذریم اما ون گوگ تو را در جای خودت میخ کوب می کند تا دیوانه وار از خوردن سیب زمینی در یک خانه محقر لذت ببری و آرزو کنی که ای کاش تو یکی از آن سوژه ها بودی .ون گوگ در این اثر فرصتی را مهیا کرده تا فراتر از هر نظریه و گفتمانی فقر را با پاکی اخلاقی آن در آمیزد .تنها ون گوگ می توانست با زبان هنر این چنین خشونتی را به نمایش بگذارد و زیبایی فقر را به تصویر بکشد.

گردش زندانیان